(in English) We hebben een hele dag gezeild op Lake Amistad aan boord van de Ebb-Tide.
Lake Amistad is ontstaan door een dam in de Rio Grande, op de grens van Mexico. We hebben dus eigenlijk écht gezeild op the Rio Grande. Een onverwachte ontmoeting met Paul en Marisa, de kapitein van het schip. Het was een super dag!
(in English) We hebben alles weer overleefd, de zware overstromingen van vorige week zijn voorbij, de rivier is weer tot normale proporties terug én helder. De voorspelling dat we nog meer regen en storm zouden krijgen is gelukkig aan ons voorbij gegaan, de zon is weer gaan schijnen. 
We zijn weer gaan tuben op de Rio Frio, gezellig met de buren Gary en Tracey en familieleden, totaal met zeven personen! Na de flash floods van vorige week was er duidelijk meer water in de rivier wat het tuben tot een hele spannende rit heeft gemaakt, compleet met stroomversnellingen. We zijn hier inmiddels drie weken en woensdag 16 mei gaan we verder reizen, richting Mexicaanse grens (maar we gaan er niet over….).
(in Englisch click here) Het begon met een waarschuwing voor zware windstoten, onweer en veel regen. 
Meteen alles vastgezet en opgeborgen, gelukkig hebben we niet de harde wind gehad, wél de regen. Het heeft zo hard geregend dat we niet eens naar buiten konden. Texas kon wel een flinke bui gebruiken, nou dat hebben ze – volgens ons - nu ook wel genoeg gehad, de zon vinden wij toch lekkerder! En toen viel ook nog eens de WiFi (weer) uit.
Maar dat was nog niet alles! Na een dagje zon kwamen er waarschuwingen voor zware regenbuien, kans op tornado’s en ‘flash floodings’. We gingen boodschappen doen en toen we terugkwamen was er zo vreselijk veel gevallen dat alles onder water stond. Kijk maar eens naar de foto’s en het filmpje, de heldere Rio Frio waar we in gedobberd hebben is nu een woeste rivier met grote boomstammen en bruin water én het wordt nog erger (zeggen ze), wordt vervolgd. Lees verder
(in English click here) Samen met onze buren Gary en Tracey uit Oklahoma, hebben we een dag op de Rio Frio doorgebracht. Bij ‘Andy’s General Store’ tubes gehuurd vervolgens met een schoolbus naar het vertrekpunt gebracht en Gary heeft zijn truck vervolgens bij het eindpunt geparkeerd. Daar gingen we dan, 3 1/2 uur drijven op de Rio Frio, niet écht veel water want ze hebben hier behoorlijk last van een droogte, maar zon genoeg om allemaal flink te verbranden. We hadden een extra (oranje) bootje bij ons met een koelbox, speciaal hiervoor gemaakt. Het was een onwijs leuke dag op de rivier.
Het was een onwijs leuke tijd, bekijk maar de foto’s én de filmpjes en ons korte tripje met de truck door de Rio Frio. Helaas moesten we na vier weken samen reizen afscheid nemen van Jan en Barbara, én afscheid nemen is NIET leuk….. zij gaan weer naar Nederland andere avonturen beleven en wij blijven in de USA en gaan verder met genieten van ons ‘Zwitserleven-gevoel’.
We staan nog een weekje langer op deze camping, het is hier heerlijk, de rivier is op loopafstand, we zien de rivier vanuit de 5thwheel en de kolibries vliegen af en aan……kortom: wat wil een mens nog meer.
Zoals beloofd een update over onze trip in en rond San Antonio in de laatste week van april. We hebben een leuke en zeer mooie camground gevonden op fiets/busafstand van 
het centrum van San Antonio, Travelers World RV Resort. Helaas was het fietspad langs de San Antonio river nog niet helemaal klaar maar richting de Alamo wél! 10 km de stad in, dus dat was fietsen. Ze werken hier aan een
We zijn inmiddels in San Antonio geweest en veel gefilmd en foto’s gemaakt. Nu staan we in Rio Frio, Hill Country en hebben helaas slechte WiFi. Als de verbinding beter wordt volgen de updates. Het is hier ongewoon warm, 35 gr. gelukkig staan we bij het riviertje de Rio Frio en kunnen daar heerlijk afkoelen én tuben…..
Ook al genieten we al drie weken van het prachtige weer ontkomen we zelfs in Corpus Christi niet aan een tornado-warning! – onze eerste! – ongebruikelijk aan de kust maar toch! Na een bezoek aan de USS Lexington krijgen we bij aankomst op de campground het advies om alles op te bergen en te schuilen voor een échte tornado-warning. De lucht is inktzwart, er wordt een 
veilig onderkomen gezocht in het enige – soort van stenen – schuurtje en een uurtje later zitten we weer in de zon te bbq’n. Tja het blijft een raar land én het weer doet overal vreemd, maar we zijn natuurlijk blij dat we geen tornado hebben gehad.
Alweer een paar honderd kilometer verder, zijn we nu in Corpus Christi aangekomen. De zon schijnt, de Margaritha’s zijn ‘frozen’ en het strand is heerlijk. We hebben heerlijk geluncht bij Doc’s vlakbij Padre Island, aan de Intracoastel Waterway. Daarna heerlijk aan het strand gezeten op Padre Island National Seashore en dan natuurlijk even het journaal bekijken…… Kortom: het is een vermoeiend leven.
Een steentje op de voorruit, op naar de ‘windshield repair’ in Clute waar we vorig jaar ook zijn geweest, gewoon pech!
Verder hebben we het zonnescherm weer werkend gekregen, nog niet helemaal officieel maar we kunnen weer in de schaduw zitten.
Naast al het ’harde’ werken hebben we een prachtige fietstocht gemaakt door Brazos Bend State Park, bekend om zijn alligators, die we in alle maten en soorten langs het fietspad zijn tegengekomen. We (lees Hilde) heeft zelfs een slang(etje) doodgereden! Niet expres hoor maar hij lag er gewoon…..
